ឱហ៑

សទ្ទានុក្រមបាលីខ្មែរ

និជ្ឋុកនេ ឱបតិ "ស្ដោះ, ព្រួស" ភូ. អា. ឱសធំ សង្ខរិត្វា មុខេ ខេឡំ ឱបិ "ផ្សំឱសថរួចហើយស្ដោះទឹកមាត់ដាក់ក្នុងមាត់" ។

ចាគេ ឱហតិ អបោហតិ អបោហោ "លះ, លះបង, លះចោល" ។ អា. សព្វមនត្ថំ អបោហតិ "លះបង់នូវ អំពើមិនមែនជាប្រយោជន៍ទាំងអស់"-ស. ។